economisch eigendom

Economisch eigendom is een gebruiksrecht op een goed waarvan het juridisch eigendom in handen van een derde is. Bij economische eigendom wordt de eigendom dus feitelijk wel overgedragen, maar blijft de juridische eigendom berusten  bij de vervreemder. De economisch eigenaar heeft meestal ook een recht op juridische levering van het goed op een later moment.

Economisch eigendom wordt onder in de praktijk onderscheiden van juridisch eigendom. Economische eigendom is geen in het BW geregeld begrip.

Eigendom (juridische eigendom) is het meest verstrekkende recht dat men op een goed kan hebben. Verkrijging van eigendom geschiedt onder algemene titel (zoals bij fusie, of in geval van erfopvolging), of onder bijzondere titel (bijvoorbeeld koop of schenking). Voor verkrijging van eigendom onder bijzondere titel is overdracht (levering) vereist, of is vereist dat de vorige juridisch eigenaar zijn vordering tot afgifte van het goed liet verjaren (in dat geval is sprake van verkrijgende verjaring). Voor juridische levering van een registergoed (zoals een huis) is een notariële akte vereist, die in het kadaster wordt ingeschreven.

Bij economische eigendom wordt de eigendom dus feitelijke wel overgedragen, maar blijft de juridische eigendom berusten  bij de vervreemder. Vroeger – tot in de jaren ’90 – had dat als voordeel dat bij economische eigendomsoverdracht van onroerend goed geen overdrachtsbelasting werd geheven. Tegenwoordig kijkt de fiscus door de fictie van economische eigendomsoverdracht heen. Er zijn ook nadelen. Een slechts in economisch eigendom overgedragen goed in nog vatbaar voor beslag ten laste van de vervreemder; bij faillissement van de vervreemder valt het goed in zijn faillissement (en heeft de economisch eigenaar dus het nakijken). De economisch eigenaar krijgt vaak een volmacht om de juridische eigendom op elk gewenst moment (of onder een bepaalde voorwaarde) aan zich te laten overdragen.

Categorieen: ,
Synoniemen: economische eigendom

More information?

Contact us